Odpady jako kryterium oceny wyrobów

Podobnie jak w przypadku innych złożonych zagadnień, również i w odniesieniu do zrównoważonego projektowania wnętrz można wyspecyfikować pewne wspólne założenia i preferencje, które pozwalają łatwiej poruszać się w gąszczu rozlicznych uwarunkowań. Na przykład problem odpadów, który jest bardzo konkretny, stał się doskonałym kryterium oceny wyrobów. Jeżeli mamy do wyboru materiały wytworzone przy użyciu surowców wtórnych lub te, które ich nie zawierają i jednocześnie spełniają one w podobnym stopniu nasze pozostałe oczekiwania, to wybierzmy pierwsze z nich. Wzięcie pod uwagę tylko jednego kryterium jest i tak lepsze niż całkowite zignorowanie zagadnień środowiskowych.

Bardzo pomocna w ocenie środowiskowego oddziaływania produktu jest ocena jego cyklu życia LCA (ang. /ife-cycle tfssessment), która pozwala na wyspecyfikowanie szerokiej gamy wskaźników wykorzystywanych w procesie decyzyjnym. Geneza tego rozwiązania sięga końca lat sześć­dziesiątych ubiegłego wieku. Po raz pierwszy zastosował LCA Harold Smith w swoich pracach poświęconych wytwarzaniu energii w procesach chemicznych. Mający miejsce kilka lat później kryzys energetyczny wydatnie przyczynił się do rozwoju oraz upowszechnienia oceny cyklu życia. Intensywne prace badawcze, których skutkiem byt rozwój metody, doprowadziły do stworzenia rozwiązania znacznie odbiegającego od pierwowzoru stworzonego przez Smitha. LCA definiowana jest zazwyczaj jako proces oceny efektów, jaki dany wyrób wywiera na środowisko podczas całego swojego „życia”. Ocena wpływu na środowisko może być prowadzona zarówno dla wyrobu, jak i dla jego poszczególnych funkcji. LCA jest traktowana jako „analiza od kołyski do grobu”. Do podstawowych elementów oceny cyklu życia zalicza się identyfikację oraz ilościową ocenę obciążeń wprowadzanych do środowiska, ewaluację potencjalnego oddziaływania wyspecyfikowanych obciążeń oraz egzemplifikację czynności umożliwiających zmniejszenie owych obciążeń. Inaczej mówiąc, LCA jest holistyczną metodą pozwalającą systematycznie rozbierać dowolny wyprodukowany przedmiot na części składowe i procesy ich wytwarzania oraz mierzyć z precyzją bliską chirurgicznej ich wpływ na przyrodę, od chwili wyjścia z fabryki po ich ostateczne pozbycie się. Obecnie coraz częściej pojawiają się głosy wskazujące na konieczność uzupełnienia czynników środowiskowych aspektami społecznymi.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *